Miley Cyrus oszczędzała pieniądze, które zarabiała jako dziecięca gwiazda

33-letnia piosenkarka i aktorka zyskała sławę jako nastolatka po tym, jak zagrała główną rolę w serialu Disney Channel Hannah Montana, który był emitowany od 2006 do 2011 roku.

Miley Cyrus oszczędzała pieniądze, które zarabiała jako dziecięca gwiazda

33-letnia piosenkarka i aktorka zyskała sławę jako nastolatka po tym, jak zagrała główną rolę w serialu Disney Channel Hannah Montana, który był emitowany od 2006 do 2011 roku. Serial pomógł jej również rozwinąć karierę muzyczną. Miley wyznała, że nie musiała utrzymywać swojej rodziny, ponieważ nie potrzebowali jej dochodów, aby „przeżyć”.

Powiedziała w rozmowie z Variety: „Moi rodzice nie potrzebowali mojej sławy, aby przeżyć lub czy mieć stabilność finansową. To, co dzieje się z wieloma z tych dzieci, to to, że ich rodzice chcą tego bardziej niż oni, lub że dzieci stają się odpowiedzialne za cały dochód rodziny.

“To nigdy nie było moim zadaniem. Każdy grosz, który zarobiłam, trafiał na moje konto bankowe, ponieważ moi rodzice dobrze sobie radzili.”

Miley dodała, że była również chroniona, gdy pracowała nad serialem Hannah Montana, ponieważ jej tata muzyk, Billy Ray Cyrus, był z nią codziennie na planie, gdyż został obsadzony w roli jej ojca.

Wyjaśniła: „Mój tata był codziennie na planie, więc nie mogło się zdarzyć nic, o czym by nie wiedział. Nigdy byłam sama w garderobie.”

W wywiadzie Miley wyznała, że jej tata prawie nie przeszedł castingu, bo zamiast skupić się na sobie, polecał innych aktorów, których uważał za lepszych do tej roli.

Miley powiedziała: „Wychodzi na parking, łapie innych ojców, sprowadza ich do Disneya i mówi: ‘Powinniście zatrudnić tego faceta! Jest świetnym aktorem!’ A moja mama stała za nim, ściskając go za plecy i mówiąc: ‘Zamknij się! Musisz zdobyć tę rolę, żebyśmy wszyscy mogli się tu przeprowadzić!'”

Dodała: „Mój tata zawsze mówi: ‘Kiedy ich znokautujesz, nie będziesz potrzebowała sędziego.’ Znokautowaliśmy ich.

„To było tak oczywiste, po występach wszystkich innych ojców, że nie można było udawać takiej więzi, jaką mamy. Wewnętrzne dowcipy, przezwiska, uściski dłoni, wspólne śpiewanie piosenek. To był techniczny nokaut.”