Demi Moore twierdzi, że AI nie zastąpi ‘prawdziwej sztuki’

63-letnia aktorka uważa, że Hollywood musi nauczyć się korzystać z technologii sztucznej inteligencji i zaakceptować ją – ale uważa również, że ma ona pewne ograniczenia.

Demi Moore twierdzi, że AI nie zastąpi ‘prawdziwej sztuki’

63-letnia aktorka uważa, że Hollywood musi nauczyć się korzystać z technologii sztucznej inteligencji i zaakceptować ją – ale uważa również, że ma ona pewne ograniczenia.

Przemawiając na konferencji prasowej na festiwalu w Cannes, Demi wyjaśniła: „AI już tu jest, a walka z nią oznacza w pewnym sensie walkę z czymś, z czym i tak przegramy. Myślę więc, że znalezienie sposobów, w jakie możemy z tym pracować, jest bardziej wartościową ścieżką.

“Czy robimy wystarczająco dużo, aby się chronić? Nie wiem. Myślę, że prawdopodobnie nie.

Mimo to Demi podkreśliła, że istnieją ograniczenia co do tego, co sztuczna inteligencja może osiągnąć w branży filmowej.

Gwiazda – która w latach 90. była najlepiej opłacaną aktorką na świecie – dodała: „Są piękne aspekty możliwości korzystania z niej, ale prawda jest taka, że tak naprawdę nie ma się czego obawiać, ponieważ to, czego nigdy nie zastąpi, jest tym, z czego pochodzi prawdziwa sztuka, która nie jest fizyczna. Pochodzi z duszy.”

Demi wyznała wcześniej, że czuła się „trochę przerażona”, gdy trafiła do obsady “Szpitala miejskiego”.

Aktorka dołączyła do obsady w 1981 roku, a rola ta okazała się prawdziwym punktem zwrotnym w jej karierze.

Powiedziała w rozmowie z “People”: “Myślę, że pierwszym ważnym momentem, który dał mi pewną nadzieję i poczucie: ‘wow, to może się udać’, była rola w ‘Szpitalu miejskim’, ponieważ była to prawdziwa praca w popularnym serialu.

“W rzeczywistości było to jeszcze bardziej wyjątkowe, ponieważ Elizabeth Taylor grała tam gościnnie.”

Demi szybko nabrała przekonania, że ma długoterminową przyszłość w branży rozrywkowej.

Demi wyznała: „Dosłownie, to było miesiąc przed moimi 19 urodzinami. To była więc prawdziwa praca, w której miałam otrzymywać normalne wynagrodzenie. To znaczy, że nie musiałam mieć innej pracy. Mogłam faktycznie utrzymywać się z robienia czegoś, co kochałam i co miałam nadzieję robić. To był więc taki pierwszy moment, który naprawdę to wszystko zapoczątkował.”